ne kadınlar sevdim zaten yoktular yağmur giyerlerdi sonbaharla bir azıcık okşasam sanki çocuktular bıraksam korkudan gözleri sislenir ne kadınlar sevdim zaten yoktular böyle bir sevmek görülmemiştir
hayır sanmayın ki beni unuttular hala arasıra mektupları gelir gerçek değildiler birer umuttular eski bir şarkı belki bir şiir ne kadınlar sevdim zaten yoktular böyle bir sevmek görülmemiştir
yalnızlıklarımda elimden tuttular uzak fısıltıları içimi ürpertir sanki gökyüzünde bir buluttular nereye kayboldular şimdi kimbilir ne kadınlar sevdim zaten yoktular böyle bir sevmek görülmemiştir.
Bir zamanlar sen vardın ya ben böyle yok değildim Düşünürdüm neyi mi? Hep seni odalarda Kimdi bana benziyen baktığım aynalarda Senden başkası mıydı o sessiz beklediğim Bir zamanlar sen vardın ya ben böyle değildim Kim bilir ağlamayı ölüp kendi kabrinde Sensizliği bu türlü benim kadar kim bilir Akşam karanlığında herkes gider o gelir En sevdiğim çiçekler çürümüş ellerinde Kim bilir ağlamayı ölüp kendi kabrinde Ya sensizlik ölmekse her gün bir başka türlü Ya bir şey olmamaksa sen olmak o yerlerde Yaşamak nerde hani yaşamak gücü nerde Bilinmez sensiz kalan yaşıyor mu ölü mü Ya sensizlik ölmekse her gün bir başka türlü.
gözlerin gözlerime değince felaketim olurdu ağlardım beni sevmiyordun bilirdim bir sevdiğin vardı duyardım çöp gibi bir oğlan ipince hayırsızın biriydi fikrimce ne vakit karşımda görsem öldüreceğimden korkardım felaketim olurdu ağlardım
ne vakit maçka'dan geçsem limanda hep gemiler olurdu ağaçlar kuş gibi gülerdi bir rüzgar aklımı alırdı sessizce bir cigara yakardın parmaklarımın ucunu yakardın kirpiklerini eğerdin bakardın üşürdüm içim ürperirdi felaketim olurdu ağlardım
akşamlar bir roman gibi biterdi jezabel kan içinde yatardı limandan bir gemi giderdi sen kalkıp ona giderdin benzin mum gibi giderdin sabaha kadar kalırdın hayırsızın biriydi fikrimce güldü mü cenazeye benzerdi hele seni kollarına aldı mı felaketim olurdu ağlardım
Jack için çok önemliydi bu sınav. Hayatı boyunca tek bir hayali vardı. O şirkette çalışmak. Ve sınav açılmıştı. O şirkete girebilmesi için tek şansıydı bu sınav. Hemen boş zamanlarını geçirdiği kulübeye gitti. Yanına 1 Haftalık yiyeceğini, biraz su ve gerekli olan birkaç malzeme aldı. Bu pazar günüydü sınav. Sınav gününe kadar bu kulübede çalışacaktı. Tüm dünyayla ilişkisini kesti 5 gün boyunca. Saat tam 9.00'daydı sınav ve çok titiz bir şirket olduğunu biliyordu. 1 Dakika bile geç kalmamalıydı. Sonunda Pazar günü geldi. 5 gündür ilk kez çıkıyordu kulübeden dışarı. Ama çok iyi çalışmıştı. Sınavı kazanacağından emindi. Her ihtimale karşı yarım saat erken gitti sınava, hayret ortalıkta pek kimse yoktu, halbuki bu sınava çok kişi başvurmuş olmalıydı. Neyse dedi kendi kendine, biraz dolandı koridorda. 15 Dakika geçmesine rağmen pek bir hareketlilik göze çarpmıyordu. Dikkatini danışmada duran bayana çevirdi. Yavaşça yanına yaklaştı ve bayana "Afedersiniz Bayan, Bugün Saat 9.00'da sınav vardı ama pek bir hareketlilik yok" dedi. "Haklısınız" dedi bayan genç adama. "Bugün sınav vardı ama o sınav 45 Dakika önce başladı" dedi. Şaşırdı genç delikanlı. "Nasıl olur Hanfendi, Sınav Saat 9.00'da başlamalıydı, henüz saat 08.45"dedi. Bayandan gelen cevapsa genç adam için tam bir şoktu; "Bayım sanırım haberiniz yok, 3 Gün önce saatler 1 Saat ileri alındı...!"
